المسعودي ( مترجم : م . ابو القاسم پاينده )

224

التنبيه والإشراف ( فارسي )

تحريكشان كنند كه از آن جمله هند دختر عتبه بود و سالار قوم ابو سفيان صخر بن حرب بن امية بن عبد شمس بن عبد مناف بود . دو گروه بروز شنبه هفتم شوال مقابل شدند از مسلمانان هفتاد كس و بقولى شصت و پنج كس كشته شد . چهار تن از مهاجران كه يكيشان حمزة بن عبد المطلب بود و بقيه از انصار بودند از مشركان نيز بيست و سه كس كشته شد ، آنگاه بمدينه كه ابن ام مكتوم را در آنجا نيابت داده بود بازگشت . روز بعد كه روز دوم احد بود به تعقيب ابو سفيان و ياران او برون شد و تا محل معروف به حمراء الاسد برفت كه در ده ميلى مدينه بر راه عقيق و طرف چپ ذى الحليفه است ولى بقرشيان دست نيافت ، سه روز بماند و بازگشت ، بعضى كسان اين را غزائى بشمار آورده‌اند . ذكر سال چهارم هجرت كه به « سنة الترفيه » معروفست پس از آن سفر جنگى ابن سلمة بن عبد الاسد مخزومى بود كه در ماه محرم سوى قطن كه كوهى بناحيهء فيد در انتهاى ديار نجد است انجام گرفت . پس از آن سفر جنگى عبد الله بن انيس جهنى ، جهينة بن زيد بن ليث بن سود بن اسلم بن الحاف بن قضاعة بود كه آن نيز در محرم سوى سفيان بن خالد هذلى انجام شد و خالد را بكشت . بقولى كشته شدن خالد بوسيلهء عبد الله در سال پنجم هجرت بود . پس از آن در ماه صفر منذر بن عمرو انصارى را با هفتاد كس از انصار سوى اهل نجد فرستاد تا قرائت قرآن و امور دين را به آنها تعليم دهند . وقتى در چهار